Waarom je terrasverwarmers steeds kapotgaan (en hoe je dit echt kunt oplossen)
Als je ooit verantwoordelijk bent geweest voor een terras van een nachtclub, weet je wat er te doen is. Het is een nachtmerrieachtige omgeving: er is vocht, regen, en extreme temperaturen die voortdurend op dezelfde plek inwerken. De meeste mensen denken dat het de verwarmingselementen zijn die als eersten kapotgaan. Maar eerlijk gezegd is het meestal het afsluitingsmateriaal rondom de draden dat het begaf is. Dit is wat er gebeurt: water dringt het systeem binnen. Vervolgens wordt het warm. Hierdoor gaat de oxidatie razendsnel tot stand, waardoor de isolatie beschadigd raakt. Uiteindelijk ontstaat er een kortsluiting.
Het ‘bakken’-probleem
Veel goedkope verwarmers maken gebruik van eenvoudige lijmsoorten. Die kunnen deze zware omstandigheden niet aan. Bij hoge vermogensverwarming wordt het punt waar de draden met elkaar verbonden zijn zo heet dat de lijm smelt. Er ontstaan scheuren, waarna vocht het systeem binnendringt. We noemen dit ‘thermische veroudering’. In feite wordt de isolatie hierdoor broos en uiteindelijk breekt het hele systeem. Daarom gebruiken we siliconen of keramische materialen die bestand zijn tegen hoge temperaturen. Hierdoor blijft de verbinding waterdicht, zelfs wanneer de verwarmer op volle kracht draait. Goedkope verwarmingen krimpen, waardoor er openingen ontstaan waar vocht zich kan ophopen.
Het hangt allemaal af van de kwaliteit van de productie
Er is een groot verschil tussen een verwarmer die je in een winkel koopt en een verwarmer die volgens industriële standaarden is geproduceerd. Het komt neer op de manier waarop de draden worden afgesloten. Wij gebruiken een meervoudige afsluitingsprocedure om ervoor te zorgen dat de elektrische leidingen volledig geïsoleerd zijn van het chassi. Hierdoor verdwijnt die vervelende ‘lekstroom’ die veel buitenunits hebben. Maar je kunt niet zomaar een dik laagje lijm opbrengen en klaar zijn. Het moet goed uitgewogen worden. Als de afsluiting te strak is, zal de kwartstub bij verhitting barsten. Te zacht? Dan dringt het regenwater naar binnen.
De compromissen
Het maken van iets dat waterdicht moet zijn terwijl het intense hitte produceert, is een uitdaging. Je wilt een goede afsluiting om kortsluitingen te voorkomen, maar als je het te strak afsluit zonder voldoende ventilatie, blijft de hitte in het systeem hangen. Dat creëert eigenlijk een soort ‘oven’ voor de draden. Daarom moet er ruimte blijven voor luchtstroming. Anders zal de hitte de draden van binnenuit beschadigen.